ActueelGelderse Onderwijs en Arbeidsmarkt Link
ActueelGelderse Onderwijs en Arbeidsmarkt Link

"We leren studenten hun gebruiksaanwijzing te communiceren”

04-03-2021 1385 keer bekeken 0 reacties
Ervaringsdeskundige Anneke Zondag drinkt koffie

Op de foto: Anneke Zondag, ervaringsdeskundige en oud-student van de Radboud Universiteit in Nijmegen.

Een inclusieve arbeidsmarkt vraagt iets van werkgevers. Talent met een afstand tot de arbeidsmarkt heeft soms iets anders nodig dan wat er in het bedrijf al georganiseerd is om medewerkers goed tot hun recht te laten komen.

Daar zit ook een uitdaging voor de werkzoekende. Hoe vertel je wat je allemaal in huis hebt, en vraag je om wat je nodig hebt om je werk goed te kunnen doen? Dat kan een drempel vormen om een passende baan -of opleiding- te vinden. Daarom begeleidt de Radboud Universiteit in Nijmegen studenten met een ondersteuningsbehoefte tot een jaar na het afstuderen.

Elke Schrijen is studie- en loopbaanbegeleider. Samen met haar collega Jeroen van den Hoven begeleidt ze studenten met een ondersteuningsbehoefte. Oud-studente Anneke Zondag weet hoe nuttig zo’n steuntje in de rug is.

Leestijd: 5 minuten

Uitdagend werk op passende plek

Alle studenten kunnen bij de afdeling Student support terecht met vragen of twijfels over hun studiekeuze of bij de stap naar de arbeidsmarkt. Schrijen: “Samen met Jeroen begeleid ik studenten met een onder-steuningsbehoefte: bijvoorbeeld studenten met adhd, autisme, een chronische ziekte of een lichamelijke beperking. We merkten dat zij vaak wel een werkplek vonden binnen de kaders die ze nodig hebben, maar dat die vaak niet paste bij hun capaciteiten. We willen studenten helpen een baan te vinden die hen voldoende uitdaagt, én die hen de plek biedt waar ze dat werk goed kunnen doen.”

Studie- en loopbaanbegeleider Elke Schrijen
Studie- en loopbaanbegeleider Elke Schrijen

Persoonlijke gebruiksaanwijzing

Schrijen: “Uitgangspunt is: wat een student zelf kan, doet diegene zelf. Ik help hen te ontdekken waar hun talenten liggen en waar ze energie van krijgen. Ook kijken we naar wat ze nodig hebben, bijvoorbeeld een aangepaste werkplek, en hoeveel ze kunnen werken. Daaruit rolt een persoonlijk profiel, een soort gebruiksaanwijzing van de persoon. Als studenten hun profiel teruglezen geeft dat zelfvertrouwen, dan zien ze wat ze allemaal kunnen. 

Leg je uit dat je niet mee gaat lunchen omdat je al veel prikkels krijgt van het werk, komt dat heel anders over dan als je zwijgend afstand houdt.

Het gaat erom dat ze die gebruiksaanwijzing vervolgens leren communiceren. Leg je uit dat je niet iedere dag met je collega’s gaat lunchen omdat je al veel prikkels krijgt van het werk, komt dat heel anders over dan als je zwijgend afstand houdt. Met die gebruiksaanwijzing in het achterhoofd gaan ze samen met Jeroen aan de slag met de stap naar de arbeidsmarkt: hoe en waar solliciteer je, hoe voer je een gesprek, enzovoort.

Als het profiel van een student bij onze eigen organisatie past, kijken we of we iemand kunnen plaatsen. Gaat iemand niet meteen door naar een baan, dan zorgen we dat diegene altijd is gekoppeld aan een volgende begeleider: iemand bij het WerkBedrijf, een ambulant begeleider of werkcoach van het jongerenloket; het is heel fijn dat die grenzen steeds meer vervagen. Want als iemand tussen wal en schip belandt, wordt juist voor deze groep de drempel steeds hoger om weer verder te zoeken.”

Hetzelfde, maar kwetsbaarder

“Heb je bijvoorbeeld adhd of ben je blind, dan neem je een extra rugzakje mee”, vertelt Schrijen. “Deze studenten hebben er vaak minder vertrouwen in dat er een plekje voor hen is op de arbeidsmarkt. En meteen aan het begin moeten ze extra voor zichzelf opkomen om zaken te regelen. Dat maakt hen kwetsbaarder.

Bij ons klinkt steeds meer de roep dat het toch geweldig zou zijn als we dit voor alle studenten kunnen bieden.

Is er in een groep 1 student met een beperking, krijgt die eerder het gevoel dat anderen flierefluitend verdergaan en het alleen eventjes niet meer weten; de beperking valt dan juist op, en dat willen we niet.” Een apart traject kan in zulke gevallen uitkomst bieden. “Voor het grootste deel is het hetzelfde voor iedereen. Maar eigenlijk is het natuurlijk niet inclusief.” Het aparte traject inspireert collega’s. “Bij ons klinkt steeds meer de roep dat het toch geweldig zou zijn als we dit voor alle studenten kunnen bieden.”

Extra bagage

Voordat studenten de stap naar de arbeidsmarkt zetten, is er hun studie. Ook daarbij kunnen studenten begeleiding krijgen. En ook die wordt aangepast op wat de student in kwestie nodig heeft, weet voormalig studente Anneke Zondag. Toen ze 21 was, kreeg ze de diagnose persoonlijkheidsstoornis. Meer dan naar een psycholoog gaan, deed ze daar niet mee. “Op mijn 25e stortte ik in. Ik had nog maar weinig energie en psychisch ging het niet zo goed. Mijn studieadviseur hielp me heel praktisch: wat is voor mij een goede planning, hoe pak ik de studie aan? En ze motiveerde me door me op mijn goede cijfers te wijzen. ‘Hoe denk je dat dat komt?’ vroeg ze dan.”

Het was gewoon een steuntje in de rug

De studieadviseur bracht haar ook in contact met de studentendecaan. “Met haar kon ik bespreken waar ik tegenaan liep, zoals mijn perfectionisme. Daar heb ik veel aan gehad. Het hielp om positief te blijven. Ze wees me ook op allerlei regelingen, zoals hulp bij mijn scriptie. Als je niet weet dat die mogelijkheden er zijn, kun je ze ook niet gebruiken. Heel veel studenten kloppen bij haar aan, dus het voelde niet raar. Het was gewoon een steuntje in de rug.”

Iedereen loopt tegen dingen aan

Aan het eind van haar studie meldde Zondag zich bij afdeling Student Support. Schrijen en Van den Hoven begeleidden haar tot een werkervaringsplek bij gemeente Nijmegen. Nu werkt ze daar als beleidsmedewerker maatschappelijke ontwikkeling.

In het traject leerde ze veel over zichzelf. “Ik leg de lat erg hoog, wil dan veel te veel doen, en ga dan richting een burn-out. Dus voorlopig werk ik 10 uur per week. Komt dat minder werken doordat ik psychisch geworsteld heb? Het beperkt me niet om mijn werk goed te doen, en collega’s lopen ook tegen dingen aan.” Een kwartje dat al begon te vallen tijdens het traject naar een baan, toen ook zij haar gebruiksaanwijzing maakte. “Ik ben misschien wel normaler dan ik denk.”

Schrijen beaamt: “Ik heb zelf ook een gebruiksaanwijzing. Eigenlijk zou iedereen die van zichzelf moeten kennen: hoe kan iemand aan je zien dat het minder goed gaat, en hoe kan diegene dan helpen? Dat haalt meteen de hokjes weg.”

Close up Anneke Zondag
Anneke Zondag

Tips

Schrijen: “Er zijn minder functies voor hoogopgeleiden met een ondersteuningsbehoefte. Gelukkig staan steeds meer bedrijven ervoor open. Als je ook deze groep een kans wilt bieden en je hebt een functie voor een wo- of hbo-afgestudeerde, meld je dan bij een onderwijsinstelling waar je mogelijk kandidaten van kunt krijgen.

Probeer in elkaars schoenen te gaan staan, en denk creatief na over hoe je iets mogelijk kunt maken. Accepteer dat iemand ook een heel goede werknemer is als diegene bijvoorbeeld minder vaak een praatje maakt. En betrek het team erbij. Als collega’s uitgaan van volledige belastbaarheid terwijl diegene dat niet kan, krijg je (voor)oordelen. Voor een student geldt ook: heb je 80% belastbaarheid, solliciteer dan niet op een baan waar je echt die 100% nodig hebt.”

Het is heel fijn als iemand een veilige plek creëert.

Zondag: “Eerder bij de decaan en daarna bij mijn leidinggevende kon ik mijn verhaal kwijt. Regelmatig even gaan zitten en vragen hoe het gaat, dat geeft een positieve focus. Ik besefte dat ik misschien wel helemaal niet zo raar ben als ik dacht. Ik zou daar zelf niet om vragen, ik wil niemand tot last zijn of aandacht op mijn beperking richten. Ik ben een voorvechter van open over dingen praten, maar met een leidinggevende kan dat heel eng zijn. Het is heel fijn als iemand een veilige plek creëert.”

Meepraten?

Heb je vragen of opmerkingen? Registreer je op het platform en plaats een reactie onder dit bericht. 

Provincie Gelderland zet zich in voor een inclusieve arbeidsmarkt waarin elk talent mee kan doen. Met deze interviewreeks laten we zien wat een inclusieve talentbenadering een bedrijf en de maatschappij kan brengen.

0  reacties

Velden met een * zijn verplicht.

We gebruiken CAPTCHA als controlemiddel om spam tegen te houden. Vink de checkbox aan om door te gaan. Mogelijk wordt er gevraagd om bepaalde afbeeldingen te selecteren.
 
Een momentje...
Cookie-instellingen
Cookie-instellingen sluiten

Cookie-instellingen wijzigen

Deze website maakt gebruik van cookies. Cookies worden onder andere gebruikt voor het bijhouden van statistieken, het opslaan van voorkeuren, het optimaliseren van deze website, de integratie van social media en marketingdoeleinden. Lees meer over cookies en jouw privacy in ons cookieverklaring. Wij gebruiken de hieronder genoemde soorten cookies.


Deze cookies gebruiken we om de basisfuncties van deze website te kunnen laten draaien en om inzicht te krijgen in het gebruik. Deze cookies verzamelen nooit persoonsgegevens. Deze cookies zijn noodzakelijk voor het functioneren van de website en worden daarom altijd geplaatst.

Deze cookies verzamelen gegevens zodat we inzicht krijgen in het gebruik en deze website verder kunnen verbeteren.

Indien u deze toestaat, worden deze cookies gebruikt door aanbieders van externe content die op deze website kan worden getoond. In sommige gevallen gaat het daarbij om marketing- en/of tracking cookies, die het gedrag van bezoekers vastleggen en op basis daarvan gepersonaliseerde advertenties tonen op andere websites.